แผ่เมตตาวันละนิดจิตเป็นสุข 

โดย ธรรมกังวาน

ผู้เดินตามเส้นทางพระโพธิสัตว์ทุกท่าน 

                ในกรณียเมตตาสูตร พระพุทธองค์ทรงสอนให้เราแผ่เมตตาไปยังสรรพสัตว์ทั้งหลาย โดยถือเป็นการกระทำอันประเสริฐ เป็นการแสดงความรักที่แท้  ไม่มีการแบ่งแยก ชาวพุทธทั่วโลกหลังสวดมนต์ภาวนาก็มักแผ่เมตตาไปยังสรรพสัตว์ โดยถือเป็นธรรมกิจสำคัญ ที่พุทธบุตรควรกระทำ เฉพาะผู้บำเพ็ญจริยาแบบพระโพธิสัตว์ การแผ่เมตตาถือเป็นธรรมจริยาในบำเพ็ญบารมี

                พระพุทธเจ้าพระโพธิสัตว์มักแผ่เมตตาให้สรรพสัตว์อยู่เนืองนิตย์ ด้วยการตั้งจิตอธิษฐานโดยไม่แบ่งแยก ไม่เลือกที่รัก มักที่ชั่ง ไม่เลือกหญิง ไม่เลือกชาย ไม่เลือกว่าเป็นคน สัตว์ มีวิญาณครองหรือไม่มีวิญญาณครอง กระแสแห่งเมตตาจึงชุ่มเย็นดุจสายน้ำที่สะอาดปราศจากสารปนเปื้อน คือความยึดมั่นถือมั่นในอัตตาตัวตน

                พุทธศาสนิกชนจึงควรฝึกหัดและฝึกฝนการแผ่เมตตา จนเป็นลักษณะนิสัย ให้อยู่ในวิถีชีวิต เราสามารถแผ่เมตตาได้ในทุกที่ ขอเพียงเราจรดใจไปที่จุดรวมแห่งความสงบภายใน แล้วนึกแผ่เมตตาไปยังสรรพสัตว์ทั้งหลาย  "ขอให้เธอปราศจากความทุกข์ ขอให้เธอมีความสุข" เพียงเท่านี้ก็ถือเป็นการแผ่เมตตาอย่างง่าย เราสามารถทำได้ในทุกโอกาส จะนั่งรถ ลงเรือ ขับรถ หรือในขณะพักจากการงานประจำวัน ทำได้มากน้อยก็อยู่ที่กำลังแห่งสติ ดั่งข้อความในกรณียะเมตตาสูตรที่ว่า  "ผู้เจริญเมตตาจิตนั้น จะยืน เดิน นั่ง นอน ตลอดเวลาที่เราตื่นอยู่ พึงเจริญสติ อันประกอบด้วยเมตตานี้ไห้มั่น บัณฑิตทั้งหลายกล่าวว่า การอยู่ด้วยเมตตานี้ เป็นพรหมวิหาร เป็นการอยู่อันประเสริฐ"

                จึงขอเชิญชวนทุกท่านฝึกปฏิบัติการแผ่เมตตาในชีวิตประจำวัน เริ่มต้นเพียงวันละนิดจิตจะเป็นสุข โดยเฉพาะผู้ที่ทำกิจการงานต่างๆที่ต้องพบปะผู้คนมากมาย ภายใน 1 วันต้องมีการกระทบกระทั่งกับเหตุปัจจัยต่างๆไม่ว่าจะเป็นคน สัตว์ สิ่งของ การแผ่เมตตาถือเป็นวิธีการหนึ่งที่ทำให้เรามีความสุข สดชื่น และมีกำลังแห่งสติปัญญาในการแก้ไขปัญหาต่างๆได้อย่างมีประสิทธิภาพและประสิทธิผลสูงสุด